در این پست قصد دارم درد و دل زیبایی از حمید علیمی با امام حسین^(ع) را قرار بدم. حتما دانلودش کنید خیلی خیلی دل آدمو به درد میاره.

نوایی از دل - حمید علیمی

متن درد و دل : تو آخرش منو میکشیا ، تو بدجور منو خونه خراب خودت کردیا ، گفتن دوری و دوستی نگفتن اینقدر طول بکشه ، تو که ما رو خونه خراب کردی ، گفتی هرکی بیاد کربلا دلش آروم میشه نگفتی هرکی بیاد در به در میشه و ...

-----------------------------------------------------------------

میتونید درد و دل رو همین جا هم بشنوید و لذت ببرید

بعضی وقتا خوبه یه نگاه بکنیم ببینیم چه نعماتی خدا بهمون داده ، خداییش خیلی اوقات گریه ام میگیره چرا که خیلی نامردم ، خدا خیلی به ماها محبت میکنه و خیلی با اشتیاق با ما رفتار میکنه و عوضش ما بهش پشت می کنیم. یکی از دوستان یه حدیث از نهج البلاغه گفت که امام علی فرموده بودن : خدا همچین گناهارو پرده پوشی کرده که انگار بخشیده. نعمات الهی خیلی زیاده و از توان ما خارجه که بشماریمشون.

حالا میخوام در حد فهمم یه دسته بندی بر نعمات الهی داشته باشم.

بعضی از نعمت ها شیرین هستن و ما دوستشون داریم مثل همونایی که همش از خدا می خوایم ؛ بعضی دیگه از نعمت ها تلخ هستن و ما دوسشون نداریم ، در حقیقت مثل دارو میمونن درسته تلخ هستن اما مفیدن. برای همین وقتی خدا از این نعمتا میده ازش شاکی میشیم!!!!.

بعضی نعمات کوتاه مدت هستن و بعضیا هم بلند مدت درست مثل حسابای بانکی که تازه طولانی مدتاش سودش بیشتره. متاسفانه ما بدنبال اونایی هستیم که زودتره.

یه سری از نعمت ها دنیوی هستن و بعضیاشونم اخروی اند. راستشو بخواین اون اخروی ها مثل بیمه بازنشستگی میمونن و دائمی اند البته وصولشون تاخیر نداره ها!!

بعضی نعمات سر و صدا دارن و بعضی هم بی سر و صدا کار میکنن . از بی سر و صداها میشه سلامتی و امنیت رو مثال زد.

از وجود بعضی نعمات با خبریم و بعضیاشونم ازشون خبری نداریم. انتظار نداشته باشید از اونایی که ازشون بی خبریم مثالی بزنم.

بازم دسته های زیادی هستن که عقل من بهشون نمیرسه.

حالا یه بار دیگه اون آیه ی اول متن ؛ همونی که بی توجه ازش گذشتی رو بخون !!!!!؟؟؟؟ چقدر قشنگه.

حالا اگه بنده ای یادآور شو

--------------------------------------------------------------------------------

در این قسمت تلاوت مجلسی زیبای سوره مبارکه مائده آیه 20 الی 35 که توسط استاد محمد عبدالصمد عبدالباسط اجرا شده را برای دانلود قرار می دهیم. استاد عبدالباسط در این تلاوت تقریبا 40 دقیقه ای با لحن و آهنگی شنیدنی آیه فوق رو چند مرتبه تلاوت میکنن.

دانلود مجلسی سوره مائده - استاد عبدالباسط

تا بحال به این فکر کردید که این دنیا مثل یه ترازو  هستش که همیشه کفه خوبی و بدی تو اون در حال بالا و پایین شدن هستن؟ به نظر من که اینطوره. 

تو یه زمانایی کفه ترازو به سمت بدی میره و ما نسبت به مردم اون زمونه احساس بدی داریم و یه تعابیری چون نامرد ، ترسو ، مال پرست و ... رو نسبت میدیم و هر وقتم که کفه ترازو به سمت خوبی رفته خرسند میشیم و مردم اون موقع رو تعریف و تمجید می کنیم. اصلا حواسمون هست که تو زمانه ما چه خبره؟ تابحال فکر کردیم که ترازوی زمانه ما به چه سمته؟ خوبی یا بدی؟ اصلا دقت کردیم که خود ما داریم کدوم کفه ترازو رو سنگین می کنیم؟

نباید از یاد ببریم که زمین رو جبهه حق به ارث می برن. تا میگم جبهه فکر نکن که یه جنگی باید باشه و ما توش شرکت کنیم.

میخوام چند تا از شکستاتو یادآوری کنم. یادته سر کلاس استادتو مسخره کردی؟ یادته دل مادرتو شکوندی؟ یادت میاد رفیقت گفت کمک میخواد و تو براش کاری نکردی؟ یادت میاد به اطرافیات ؛ همونایی که هر روز می بینیشون و اصلا نمیبینیشون ؛ همونایی که خیلی وقتا بهشون پشت پا زدی چی گفتی؟؟ نمیخوام ، نمیشه ، خستم ، بی خیال ، برو بابا تو هم حال داریا ، به جهنم ، حقته میخواستی این کارو نکنی ، حال و حوصلتو ندارما و ...

آره همون موقع باختی ؛ همون موقع باختی و خودتم نفهمیدی.

تو رو خدا بیایم دیگه نبازیم ، بیایم ببینیم و نگاه هم بکنیم.

بیایم جزو وارثان زمین باشیم ، افرادی که قرآن اونارو - عبادی الصالحون - یعنی بنده های درستکار نام میبره و زمین رو متعلق به اونا می دونه.

--- إن الارض یرثها عبادی الصالحون --

در شماره قبلی تا حدود زیادی با مسئله نفاق آشنا شدیم و مصادیق و تعریف لغوی نفاق را شناسایی نمودیم ؛ اما همچنان بحث باقیست و حق مطلب ادا نشده است.

در مطالعه ای که در این زمینه داشتیم ؛ حقیقتا با مطالب با ارزشی مواجه شدیم که بیان هرکدام از آن ها خالی از لطف نبود ، اما چه کنیم که باید مطالب را خلاصه ارائه دهیم ، لذا سعی کردیم که تا  می توانیم بصورت خلاصه مباحث را مطرح نماییم.

امیدواریم این صحیفه مختصر ، سرفصلی بر مطالعات آینده شما در این زمینه باشد.

 در این شماره سعی داریم تا در ادامه مباحث مطرح شده مطالبی را عنوان نماییم که به تکمیل شماره 1 پرداخته و ماهیت نفاق را بیشتر روشن نماید ؛ ان شاءالله که مورد عنایت امام زمان^(عج) قرار گیرد.

حقیقت نفاق

علامه مجلسی در کتاب بحارالانوار حدیثی نقل می کنند با این مضمون که افراد حضرت رسول که مردان مومنی بودند دچاردغدغه ی خاطر شدند که نکند ما منافق باشیم و خودمان متوجه نباشیم. به پیامبر عرض کردند یا   رسول الله ما  می ترسیم منافق باشیم. پیامبر فرمودند چرا ؟ عرض کردند برای این که وقتی در محضر مبارک شما می نشینیم و شما صحبت و موعظه می کنید حال بسیار خوشی پیدا می کنیم و وقتی مرخص می شویم و مدتی با خانواده مان می نشیم باز همان آدمی می شویم که بودیم. حضرت فرمودند این نفاق نیست نقاق دو رویی است اما این وضعیت شما دو حالتی است. گاهی روح انسان اوج می گیرد و گاهی پایین می آید.

شاید این حالت برای ما بسیار به وجود آمده باشد که مثلاً در هیئتی و یا جلسه قرآنی می رویم حال خوشی پیدا می کنیم و مدتی هم بر آن حال می مانیم و بعد از آن این حالت را از دست می دهیم این مسئله نشانه ی نفاق نیست.

آن چه که مهم است باید تلاش کنیم که این حالت درون ما باقی بماند و یا حداقل مدت زمانی بیشتری وجود داشته باشد.

خود نفاق هم دارای لایه های زیادی است و جزء دسته اموری است که طیفی می باشد. بدین معنا که ممکن است ما در بعضی امور روز مره ی خود دچار نفاق شویم مثلاً وقتی مهمان برایمان می آید به او خوش آمد می گوییم و همین که رفت پشت سرش گله کنیم و یا ... اما این باعث نمی شود ما جزء منافقین باشیم.

منافق کسی است که بیشتر اعمالش به این صورت در آمده ، پس بیاییم دقیق تر باشیم و همین که در کسی یک مورد نفاق دیدیم سریعاً او را منافق خطاب نکنیم و تهمت نزنیم.

---

اشاره کردیم که نفاق لایه های متفاوت دارد، ممکن است کسی در درونش دچار نوعی نفاق باشد اما خودش هم نداند.پیامبر اکرم می فرمایند:

« مَن لَم یَفزُ و لَم یُحَدِّث نَفسَهُ بِغَزوٍ ماتَ عَلی شُعبَۀٍ مِنَ النِّفاقُ» اصول کافی / جلد 2/ ص 424

حدیث مضمون عجیبی دارد، می گوید کسی که جهاد نکرده باشد و یا لااقل آرزوی جهاد را در دل خود پرورش نداده باشد ، چنین فردی با نوعی از نفاق می میرد.

در واقع در عمق روح این آدم نوعی نفاق وجود دارد.

استاد مطهری در مورد این حدیث می فرمایند نفاقی که در این حدیث مطرح شده غیر از آن نفاقی است که خود انسان می فهمد منافق است این یک نوع دو رویی است که انسان خودش هم نمی داند.

                             

روایتی تکان دهنده

 

آورده اند یکی از علمای بزرگ شیعه-مرحوم فیض- در مورد انتساب این جمله به امام حسین(ع) تردید داشت که نقل شده امام در شب عاشورا فرمودند: «من اصحابی بهتر از اصحاب خودم سراغ ندارم»

ایشان می گفت من باور نمی کنم که امام حسین(ع) چنین چیزی فرموده باشند. مگر آنها چه کار کرده اند که امام بگوید از این ها بالاتر کسی نیست. این عالم بزرگوار در رؤیا دید که در صحرای کربلاست، امام حسین(ع) با 72 تن در یک طرف و لشگر چند هزار نفری دشمن هم در طرف دیگر است. موقع ظهر بود و وقت نماز. امام حسین(ع) به این عالم شیعه فرمود شما جلو بایستید تا ما نماز بخوانیم.

اولین تیری که از طرف دشمن پرتاب شد و داشت به سمتش می آمد او خم شد و تیر به امام اصابت کرد.

استغفار نمود و گفت دفعه ی بعد این کار را نمی کنم ؛ برای بار دوم و سوم هم این اتفاق تکرار شد. آن گاه امام حسین(ع) رو به او فرمود من اصحابی بهتر از اصحاب خودم نمی شناسم.

یعنی تو خیال کرده ای هر کس کتاب خواند و عابد و زاهد شد، مجاهد می شود؟

خیر آقا این طور نیست. با این ها نمی شود به کسی مجاهد گفت. بدانید که برخی از پرده ها و کدورت هاست که فقط جهادها  و اصطکاک های در جهاد و جنگ می تواند آنها را از بین ببرد. در همه ی کتب آسمانی غیر از قرآن، در مقابل مومنین یک دسته دشمن قرار گرفته و آن هم کافران هستند. امّا قرآن مجید در نقطه ی مقابل مومنان از دو دسته یاد می کند. مشرکین(کفار) و منافقین که برای آنها حساب جداگانه ای باز کرده است.

گاهی قرآن با خشم بیشتری نسبت به منافقین می نگرد و تعبیراتی به کار می برد که یعنی آنها مستحق عذاب بیشتری هستند. مثل آیه ی 145 سوره ی مبارکه ی نساء که می فرماید:

«منافقان در پایین ترین و سخت ترین طبقات جهنم خواهند بود»

حتی یک سوره  هم در قرآن مجید به منافقون اختصاص یافته است. یکی از منافقین که در قرآن هم به آن اشاره شده همین عبدالله بن ابّی بود که می گفت پایم که به مدینه برسد پیامبر را بیرون می کنم، اگر به مدینه بازگردم عزیزتر،  ذلیل تر را بیرون می کند و قرآن می فرماید که عزت ویژه ی پیامبر و مومنین است.

 

مثلاً یکی از نشانه های منافقین این است که وقتی در جمع خودشان هستند حسابی رجز خوانی می کنند اما در جلوی حریف شکل دیگری به خود می گیرند.

 

---

عبدالله ابن ابّی هنوز به مدینه نرسیده بود که خدای متعال دو بار ذلتش را به خودش نشان داد.

یکی این که وقتی رو در روی پیامبر قرار گرفت قسم های متنوعی خورد که من این حرف ها را نزده ام و به دروغ به من نسبت داده اند.

و بعد هم پسرش آمد خدمت پیامبر عرض کرد که اگر پدرم سزاوار کشته شدن است فرمان بدهید تا خودم او را بکشم. با این که پیامبر او را نهی کرد، آمد کنار دروازه مدینه ایستاد شمشیری هم در دست داشت، پدرش به نزدیکی های دروازه که رسید جلوی او را گرفت و گفت حق ورود به مدینه را نداری تا پیامبر اجازه بدهد.

آدمی که لاف می زد اگر به مدینه برگردم پیامبر را از مدینه بیرون می کنم به این روز افتاد.گویا قرآن می خواهد این طور نتیجه بگیرد که اینگونه افراد که این همه گرد  و خاک میکنند و به مال و ثروتشان مغرورند و فکر می کنند هرچه هست از مال و ثروت و قدرت است ناگهان همه چیزشان از بین می رود و چیزی نمی تواند کمکشان کند.

همان مال و قدرت و فرزندی که رویش حساب می کردند علیه شان بلند می شود.

 

انواع منافق از دیدگاه قرآن

از نظر قرآن ما در اصل دو نوع منافق داریم.

اول گروهی که از همان ابتدا ایمان نیاوردند و تنها تظاهر به ایمان کردند.

امثال این ها در انقلاب اسلامی ما هم بسیار بودند مانند بنی صدر ، رجوی ، سروش.

دوم هم آنهایی که واقعاً ایمان آورده بودند اما به مرور زمان منحرف شدند و فقط تظاهر به قبل و گذشته کردند. افرادی مثل کروبی و موسوی.

شما اگر دقت کنید می بینید که در فتنه سال 88 ما شاهد چقدر از این افراد بودیم که می خواستند به نام اسلام، اسلام را سر ببرند. افرادی که ابتدای انقلاب واقعاً ایمان آورده بودند اما مرد راه نبودند، و در مقابل سختی ها و امتحانات شکست خوردند و مال و جاه و مقام و ثروت باعث شد که به قهقرا بروند و اصل ولایت که در آن شب های ظلمانی هم همچون ماه می درخشید را گم کرده و حتی در مقابل ولایت قد علم کنند.

کسانی که جیره خوار ولایت بودند و هرچه داشتند از ولایت داشتند حالا در مقابل آن صف آرایی کرده بودند.

اما باز هم دست خدا همه آنها را سرجایشان نشاند و خوشحال باشید که شما بسیجیان، شما دلاوران و سربازان علی(ع) و ولایت بر حقش وسیله خداوند بودید تا منافقین کوردل که خطرشان به مراتب بالاتر و بیشتر از کفار است را منکوب و سرنگون نماید.

                                                       

---

---

ادامـــه دارد !!!

آیا شده است در کنار میلیون ها لیتر آب گرفتار تشنگی شدید شوید ؟ چرا نداره! کسی که درون کشتیه و به آب شیرین هم دسترسی نداره. راستی چرا تو این موقع از آب دریا نمی خوریم؟ خوب معلومه باعث افزایش تشنگی میشه نه رفع عطش.

حالا اگر انسان از روی نادانی و فشار نفس گرفتار اندکی از آن شود باعث میشه تشنه تر شه و دوباره این روند تکرار میشه ...

تا شخص در اثر استفاده زیاد از آن ...

امام صادق علیه السلام دنیا را به آب دریا تشبیه کرده اند که شخص عطشان در متن آن قرار دارد و هر قدر که بیشتر غرق لذایذ و وابستگی های دنیا شود همانند خوردن آب شور دریاست که بالاخره موجب هلاک انسان می شود.

مثل الدنیا کمثل ماء البحر کلما شرب منه العطشان ازداد عطشا حتی یقتله(الکافی ، ج 2 ، ص 136)

به نظر شما آب شور خوردن و تشنه تر شدن بهتره یا منتظر ماندن و تحمل کردن به امید به دست آمدن آب شیرین؟